Στο τμήμα Στοματικής, Οδοντικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής μας, διαγιγνώσκουμε και αντιμετωπίζουμε χειρουργικά κάθε είδους παθήσεις και νόσους των δοντιών και των μαλακών ιστών του στόματος. Οι χειρουργικές πράξεις πραγματοποιούνται σε αποστειρωμένο περιβάλλον, ώστε να υποστηρίζεται η επιτυχής έκβασή τους.
Μία από τις πιο συνηθισμένες χειρουργικές πράξεις στην κλινική μας είναι η εξαγωγή των φρονιμιτών. Αφαιρούμε, με ιδιαίτερη προσοχή στην άνεση του ασθενή, φρονιμίτες ολικά ή μερικά έγκλειστους που δεν μπορούν να ανατείλουν λόγω έλλειψης χώρου στη γνάθο ή λανθασμένης θέσης. Ακολουθεί η χειρουργική αφαίρεση κύστεων που βρίσκονται στα ακρορρίζια δοντιών που έχουν υποβληθεί σε απονεύρωση. Πραγματοποιούμε επίσης συστηματικά χειρουργικές πράξεις όπως η αφαίρεση μεγαλύτερων κύστεων, η επιμήκυνση δοντιών που έχουν γίνει πολύ κοντά για να δεχθούν πορσελάνινη στεφάνη και η προετοιμασία του οστού της γνάθου για προσθέσεις ή εμφυτεύματα.
Η χειρουργική έγκλειστων δοντιών είναι η πράξη που χρησιμοποιείται για την αφαίρεση δοντιών που είναι έγκλειστα, δηλαδή εγκλωβισμένα μέσα στα ούλα ή στο οστό.
Η χειρουργική έγκλειστων δοντιών περιλαμβάνει πράξεις όπως:
Οι κύστεις της ρίζας του δοντιού μπορεί να αναπτυχθούν ως αποτέλεσμα τερηδόνας και δοντιών με τερηδόνα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί. Κύστεις μπορούν επίσης να σχηματιστούν στα ακρορρίζια δοντιών με λανθασμένη ή ατελή απονεύρωση. Επιπλέον, ορισμένα άτομα μπορεί να αναπτύξουν κύστεις λόγω γενετικής προδιάθεσης. Η κύστη στη ρίζα του δοντιού περιβάλλεται από μεμβράνη και περιέχει ημίρρευστο υλικό και αέρα· ο ιστός αυτός με το υγρό περιέχει παθογόνους μικροοργανισμούς. Επειδή μια κύστη που αναπτύσσεται συχνά δεν προκαλεί συμπτώματα στην περιοχή όπου σχηματίζεται, μπορεί να περάσει απαρατήρητη.
Η κύστη στη ρίζα του δοντιού αναπτύσσεται ως ένας από τους αμυντικούς μηχανισμούς του οργανισμού απέναντι σε βλαπτικούς παράγοντες. Αρχικά, η κύστη είναι πολύ μικρή και δεν γίνεται αισθητή στην περιοχή όπου βρίσκεται. Αργότερα μεγαλώνει, καθώς γεμίζει με περισσότερο υγρό και παθογόνους μικροοργανισμούς. Καθώς μεγαλώνει, η κύστη πιέζει τους γύρω ιστούς, προκαλώντας πόνο. Η πίεση αυτή μπορεί επίσης να προκαλέσει αίσθημα μουδιάσματος, το οποίο κατά καιρούς μπορεί να συνοδεύεται από πόνο στην περιοχή του χείλους και του μάγουλου.
Η κύστη στη ρίζα του δοντιού πρέπει να αντιμετωπίζεται. Αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές.
Η θεραπεία σχεδιάζεται ανάλογα με τον τύπο της κύστης του δοντιού. Το πρώτο βήμα είναι η αντιμετώπιση της λοίμωξης του δοντιού. Η λοίμωξη μπορεί επίσης να προκαλέσει έντονο πόνο, γι’ αυτό χορηγούνται στον ασθενή αντιβιοτικά για ένα χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια ο οδοντίατρος καθαρίζει διεξοδικά με εργαλεία την περιοχή του αποστήματος και πραγματοποιείται απονεύρωση του δοντιού. Κατά την απονεύρωση, η πρόσβαση στο δόντι γίνεται μέσω ενός μικρού ανοίγματος, αφαιρούνται τα νεύρα στο εσωτερικό του και το δόντι σφραγίζεται. Με αυτόν τον τρόπο, το δόντι μπορεί να διατηρηθεί στο στόμα.
Οι φρονιμίτες συχνά δεν ανατέλλουν πλήρως ή παραμένουν έγκλειστοι υπό γωνία, επειδή δεν υπάρχει αρκετός χώρος στη γνάθο. Η εξαγωγή συνιστάται σε περιπτώσεις όπως η επαναλαμβανόμενη φλεγμονή των ούλων (περιστεφανίτιδα), ο πόνος, η τερηδόνα στο γειτονικό δόντι, ο σχηματισμός κύστης ή ο σχεδιασμός ορθοδοντικής θεραπείας. Οι πλήρως ανατεταλμένοι φρονιμίτες που δεν προκαλούν προβλήματα μπορούν να παραμείνουν στο στόμα με τακτικούς ελέγχους. Η απόφαση λαμβάνεται μετά από εξέταση και αξιολόγηση με πανοραμική ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία.
Σε λοιμώξεις του ακρορριζίου που δεν επουλώνονται παρά την απονεύρωση, ο μολυσμένος ιστός και η κύστη στο ακρορρίζιο αφαιρούνται χειρουργικά χωρίς εξαγωγή του δοντιού. Η πράξη αυτή προσφέρει μια ευκαιρία να διασωθεί το δόντι και συνήθως σχεδιάζεται ως συνέχεια της ενδοδοντικής θεραπείας.
Μετά την απώλεια δοντιών, το οστό της γνάθου σταδιακά συρρικνώνεται με τον καιρό. Όταν ο όγκος του οστού είναι ανεπαρκής, μπορεί να γίνει οστικό μόσχευμα πριν από τη θεραπεία με εμφυτεύματα. Αν η κοιλότητα του ιγμορείου βρίσκεται πολύ κοντά στο οστό στην άνω οπίσθια περιοχή, το έδαφος του ιγμορείου ανυψώνεται (ανύψωση ιγμορείου), ώστε να δημιουργηθεί επαρκής χώρος για το εμφύτευμα.
Η πράξη γίνεται με τοπική αναισθησία, επομένως η περιοχή είναι μουδιασμένη κατά την εξαγωγή. Μπορεί να υπάρξουν ήπιος πόνος και πρήξιμο για μερικές ημέρες μετά, τα οποία αντιμετωπίζονται με τα φάρμακα που συνιστώνται.
Η εξαγωγή ενός ανατεταλμένου φρονιμίτη συνήθως διαρκεί λίγο. Για τα έγκλειστα δόντια, η πράξη μπορεί να διαρκέσει κατά μέσο όρο 20 έως 60 λεπτά, ανάλογα με τη θέση του δοντιού.
Μετά από εξαγωγές έγκλειστων δοντιών, το πρήξιμο συνήθως κορυφώνεται τη 2η ή 3η ημέρα και μειώνεται αισθητά μέσα σε μία εβδομάδα.
Μόλις υποχωρήσει το μούδιασμα, μπορείτε να φάτε χλιαρές, μαλακές τροφές. Την πρώτη ημέρα πρέπει να αποφεύγονται οι ζεστές, σκληρές και πικάντικες τροφές.
Οι κύστεις που δεν αντιμετωπίζονται μπορεί να μεγαλώσουν με τον καιρό, να διαβρώσουν το γύρω οστό, να βλάψουν τα γειτονικά δόντια και να οδηγήσουν σε λοίμωξη. Για τον λόγο αυτό, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι σημαντικές.
Συμπληρώστε τη φόρμα και η οδοντιατρική μας ομάδα θα σας καλέσει. Αν προτιμάτε, μετά την υποβολή μπορείτε να συνεχίσετε και μέσω WhatsApp.